دلنوشته

در این روز های سخت و طاقت فرسا، خوشحالم در جایی هستم که نور امید را در دلم جوانه می زند.
خدا را شاکر در کنار انسان هایی هستم که جنسشان با دیگری فرق دارد، آنها از جنس محبتند، محبتی وصف ناشدنی...
اینجا جایی بود که شروع کردم و تغییر را احساس کردم، خودم را شکستم خورد شدم و دوباره ساختم، تا توانستم به حال خوش برسم.
راست است که می گویند بهشت را به بها دهند نه به بهانه، من بهایش را پرداخت کردم و از دل تاریکی ها به روشنایی ها آمدم.
دلنوشته از همسفر سمانه
+ نوشته شده در پنجشنبه پانزدهم مهر ۱۴۰۰ ساعت 23:6 توسط همسفر سمانه
|